bütün bu kalabalıklardan,silgi tozlarından,ayakkabısı kaç liraymış duydun mulardan,yüksek seslerden,çirkin sözlerden,kasıntı yürüyüşlerden,diş çürüklerinden uzakta,o teras katında sadece dursam.
ocakta çaydanlık fokurdasa.dursam,yüzüne bakarak arınsam.
“bütün çocukların ezberinde” olan büyük saat’den rastgele bir sayfa:
“
…
çünkü beni sevsen de bana güvenmezsin iyi bilirim
apoletim sırmasız hattâ hiç yok
su içsem ağzımın kenarlarından dökerim
neyi hatırlatır benim sana uzak bir bakışım
bilirim
aslında mutsuz yaşayıp gidiyoruz
ölüme direnerek şimdilik
şimdilik alımlı başka mutluluklara özenerek
aşkımız ve mutfak rafları ve uçaklar üstüne korkumuz
bir yudum gelecek ve mutlu saatler üstüne korkumuz
ama birlikte biliyoruz:eğilecek bugünkü başlar
sev beni,alış bana
kimse ürkütemez bağlandığımız güzelliğin utkusunu
sev beni,bir dağın gölgesi kadar sev
şimdilik bırak musluğun sızmasını damın akmasını
bir tırnak gibi büyü domuz bir tırnak gibi
zorlayarak her bir yanı
çünkü biraz sonra umut başlar hergünkü,başlar
…
“
turgut uyar hiç ölür mü?
bir sokak daha anlamını yitiriyor.tam da ona pencereden bakmayı öğretecekken o, taşınıyor. yağmurlar yağıyor,rüzgar biraz serin esiyor.pencereden bakıyorum.evlerdeki insanlar pencerelerden bakmıyor,onları kapatıyorlar,balkon kapılarını da.sokaktakiler şemsiyelerini açıyor,tentelerin altına kaçışıyorlar.iki kuş uçuyor,sonra üç,dört.yağmur sesine,kuş kanadı sesi de ekleniyor. galiba,o an,bunları sadece ben görüyorum,duyuyorum. çünkü diğerleri meşgul.pencere ve balkon kapısı kapatmakla,şemsiye açmakla,tentelerin altına kaçışmakla ve taşınmakla.
toucherleciel asked: devics'i hayatımın merkezine koyan bir insanım. sayfanda, şarkısını görünce dayanamayıp, müzik zevkini tebrik etmek istedim.
çok teşekkür ederim! devics en anlamlı,en hayatın merkezine koyulası şeylerden biri.
